Plantaardig verven wol

Samen met Hada en Ummaail struinen we door het groen langs de rivier. We zijn op zoek naar planten om het wol voor onze vloerkleden plantaardig te verven. Hada heeft een grote sikkel in de aanslag. Ik ben verbaasd over hoe groen het hier is. De rit naar de Hoge Atlas was dor en droog. Hier aangekomen bevinden we ons, hoewel het midden zomer is, plots in een vruchtbare oase. Hada kapt bladeren en jonge noten van een walnoot. Ummaail spit in de grond naar wortels van de meekrap en kurkuma. Her en der verzamelen we wortels, bladeren en hout om ons heen.

Voordat we met de planten aan de slag gaan, leggen we ze eerst te weken in water. Ondertussen bereidt Hada het verven voor. Dit gebeurt in een aparte schuur naast het huis, die blauw staat van de rook en waarvan het plafond pikzwart is. Hier brandt het vuur altijd en worden de lekkerste tajines* bereid en broden gebakken. Vandaag moet de maaltijd even wachten. Er wordt gesleept met planten, water, wol, potten en pannen. Ik hou het nog geen minuut uit in de rook. Dit terwijl ik de vrouwen hier al meerdere malen uren achter elkaar heb zien doorbrengen. Ik vraag me af hoe gezond dit is. Ze geven aan dat de rook niet schadelijk is omdat het hout goed gedroogd en niet bewerkt is. Ik ben niet helemaal overtuigd en ondertussen in mijn hoofd mondkapjes en brillen aan het regelen.

Het verven gebeurt in verschillende baden en af en toe komt er een middel uit een klein flesje aan te pas. Ik kan het niet helemaal volgen en neem me voor thuis verder te verdiepen. Na enkele uren hard werken, toont Hada me prachtige gekleurde strengen. Van drie tinten blauw, naar oudroze, oranje en zelfs neongeel. Ik kan bijna niet geloven dat al deze kleuren voortkomen uit de natuur. Geweldig!

Wel realiseer ik me dat dit een zeer arbeidsintensief proces is. Het is gemakkelijker om een minder omslachtige methode te kiezen zoals het verven met synthetische verfstoffen. Hada vertelt me dat ze het verven met planten heeft geleerd van haar moeder. Het is een traditie die van moeder op dochter wordt doorgegeven. Niet iedereen kan het even goed en veel vrouwen houden de methode geheim.

We drogen de geverfde wol en draaien daarna met zijn allen bolletjes. Elk bolletje geven we een nummer zodat we weten over welke kleuren we spreken als we nieuwe tapijten gaan ontwerpen. Ik kan niet wachten om met al deze plantaardige kleuren aan de slag te gaan!

* Een tajine is een Marokkaanse stoofpot van aardewerk. De gerechten die hierin gemaakt worden staan uren te sudderen. Een tajine gemaakt op houtskool is volgens veel Marokkanen lekkerder dan een tajine gemaakt op gas.